Urządzenie produkowane przez WSK PZL-Warszawa II, jedyny znany egzemplarz pochodzi z 1961 roku i ma numer seryjny 121.

Potrafi generować sygnał w zakresie 0 - 230MHz, sygnał ten jest wobulowany w takt napięcia sieciowego, które także steruje odchylaniem X w lampie oscyloskopowej. Jako że generator W.CZ. ma niedokładną skalę, zastosowano drugi generator znaczników. Owy generator pracuje w zakresie od 13MHz do 34MHz, generuje sygnał zawierający harmoniczne dokładnie rozłożone co ustawioną częstotliwość.

Oprócz tego znajduje się w środku kalibracyjny generator kwarcowy, zapewne służący do kalibracji znaczników.

Sterowanie toru Y lampy oscyloskopowej jest wykonane na prostym wzmacniaczu na dwóch lampach, sonda pomiarowa prawdopodobnie zawierała diodę detekcyjną.

W bardzo interesujący sposób wykonano wobulowanie sygnału. Tak naprawdę w środku są dwa generatory, jeden pracuje na stałej częstotliwości 230MHz, drugi pracuje od 230MHz do prawdopodobnie 460MHz. Cewka generatora 230MHz jest nawinięta na rdzeniu który umieszczony jest w szczelinie dużego rdzenia z blach, na którym jest duże uzwojenie przez które przepływa prąd o częstotliwości 50Hz. W takt przemagnesowywania rdzenia z blach zmienia się stan namagnesowania rdzenia cewki od generatora, co zmienia jej indukcyjność i w konsekwencji częstotliwość oscylatora. Sygnały z obu generatorów są zdudniane w wzmacniaczu, co produkuje finalny sygnał wobulowany.

Urządzenie było prawdopodobnie wykorzystywane do strojenia odbiorników telewizyjnych, torów p.cz.